شكل زمين و حكمت آن شكل زمين ، كميت و كيفيت زمين ، پستى و بلندى زمين ، موجودات زمين همه و همه در راه حيات انسان دركارند . اگر سطح كرهء زمين ، صاف و هموار مىبود ، پست و بلندى نداشت ، تپه و ماهورى در آن نبود ، كوهسار و دره‌هايى در آن يافت نمىشد ، آب‌هاى باران روى زمين مىماندند و به دريا نمىرفتند و در آنجا انبار نمىشدند ، چرا ؟ زيرا در زمين سراشيبى نبود ، تا آن ها به سويى روند ، جوى شوند ، رود گردند ، به دريا بريزند . در اثر ماندن آن بر روى زمين ، خاكستان‌هاى زمين به باتلاقى تبديل مىگرديد ، ديگر جايى براى كشت يافت نمىشد ، مراتع سرسبز ، چمن زارهاى خرم نبود ، چرندگان ، چراگاهى نمىيافتند ، در نتيجه بشر ، از غذاى نباتى و حيوانى محروم مىشد و بشرى در اثر گرسنگى باقى نمىماند . آب‌هاى باران در سنگستان‌ها كه مىماندند مىگنديدند ، توليد حشرات سمى مىكردند ، بوى گند جهان را فرا مىگرفت ، حشرات زنده‌اى را باقى نمىگذاردند ، نه نباتى مىماند ، نه حيوانى ، نه انسانى . او جهان و جهانيان را به هم بستگى داده ، سطح زمين را دندانه‌اى قرار داده ، كوه‌ها ، دره‌ها ، دشت‌ها ، پستىها ، بلندىها ، براى زمين درست كرده ، تا خطرى از سوى آب باران ، براى زندگان نباشد ، تا آن ها به راحتى زيست كنند ، تا آن ها به مانند ، تا نابود نشوند ؛ آيا مهربانى ، لطف ، دانش ، قدرت ، از اين بالاتر مىشود ؟ هفتاد و دو صدم از كرهء زمين را آب فراگرفته است ، آنجا كه درياها و اقيانوس‌ها را تشكيل مىدهد . بيست و هشت صدم از كرهء زمين خاك و خشكى است كه قاره‌هاى ششگانهء